ลาก่อนความทรงจำที่แสนดี
posted on 16 Apr 2008 00:01 by itsmenunฉัน เคยมีความรัก เคยมีไดอารี่ มีช่วงเวลาที่แสนหวาน ก็มีความสุขที่ได้นึก
ฉันมีความสุขกับช่วงเวลาเหล่านี้ แต่เพราะตัวฉันเอง ที่เลือกจะทิ้งมัน
เพราะความลังเล สับสน ไม่มั่นใจ ทำให้เลือกที่จะจาก
และพอเวลาผ่านไป ไม่แปลกที่เค้าจะไม่เหมือนเดิม แม้จะแค่ 1 อาทิตย์ก็ตาม
จากที่เคยคุยกัน ก็ไม่ได้คุยกัน เพราะแค่คำพูดวันนั้น
"เลิกกันแล้ว คุยกันไม่ได้ใช่ปะ"
ก็ไม่รู้นะ เค้าก็เงียบๆไป ฉันตัดสินใจไม่คุยกะเค้า เพราะเค้าก็ไม่เคยติดต่อกลับมา
ยอมรับว่าบางเวลาก็มีคิดอยู่บ้าง ยังหวง เพราะความเคยชิน
ถึงตอนนี้ก็คิดว่าคงไม่ได้รักหรอก แต่ผูกพัน ... ยังไงซะก็คงเป็นเวรกรรม
แล้วเหมือนว่าโลกกลมมาก วนเวียนกันที่วิทย์-คณิต แล้วดันไปรู้อีกนะว่าพี่รหัสเค้าเป็นใคร เฮ้อออ
เคยได้คุย เวลามีใครพูดถึงอะไร หรือทำอะไรที่เกี่ยวข้องก็จะนึกๆๆๆๆ
จนตอนนี้ไม่อยากกลับไปเซนต์โย คิดถึงสิ่งดีๆแล้วเจ็บปวด
แต่คิดว่าไม่นานก็คงจะหายดี เป็นปกติ เพราะความคิดแท้ๆ เราควรจะเลิกจมอยู่กับอดีตได้แล้ว
ตั้งใจจะคุยสิ่งที่เคยค้างคา ให้เข้าใจ แต่ตอนนี้คงไม่ต้องพูดอะไรแล้ว
เพราะเค้าหลบเราตลอด ไม่มีทางจะติดต่อเลยหรือไง แต่ก็ดี ขนาดทักในเอ็มไม่ตอบ
ก็แสดงว่าไม่อยากคุย ไม่อยากรู้จักกันอีก ถ้างั้น ก็ขอให้มันจบเท่านี้แล้วกัน
ลาก่อน ความทรงจำที่แสนดี ...
หดหู่แฮะ แต่ก็ดีขึ้น ขอบใจมุจมากนะ ตอนนี้อยากอยู่ในโลกเพ้อฝันของตัวเอง
ที่แต่ก่อนก็มีความสุขดี บ้า ANdy ต่อ เฮ้อ อยากตัดขาดจากโลก แต่โลกมันก็วนอยู่แค่นี้
ถ้าวันนั้นต่อสู้กับความรู้สึก วันนี้คงไม่เป็นไร แต่ก็นั่นแหละ มันอยู่ที่ความเข้มแข็ง
อ่อนแอไม่ได้แล้วละ เค้าทำขนาดนี้ก็แสดงว่าไม่มีเยื่อใยแล้วละ คำพูด คำสัญญา ก็เป็นแค่ลมปาก
ทุกอย่างก็ต้องมีการเปลี่ยนแปลง ก็อาจจะดี หรือแย่ลง สรุปคือ อย่ายึดติด
ไปอ่านธรรมะ ให้สบายอารมณ์ดีกว่า ธรรมะเคยช่วย ครั้งนี้ก็น่าจะช่วยได้อีก
ก็เอาเถอะ มั่นใจกับตัวเองหน่อย เพราะก็คงไม่ได้รักแล้ว แค่ความทรงจำมันยังติดอยู่
ป.ล ไปบ้าแอนดี้ ต่อดีกว่า สร้างสรรค์ผลงาน บอร์ด Andy ทำเอง ดูเอง 555+ เอิ๊กๆๆๆ
ดีขึ้นแล้ว แค่รอจนกว่าแผลจะหายสนิท ถ้าไม่มีใครสะกิด
ป.ล 2 ลืมไม่ได้อยู่ดี ทำไมนะ ถึงได้คิดอยู่ได้ บางทีก็อยากให้ความทรงจำส่วนนี้หายไป
เหมือนไม่รู้จักกันเลยก็ดี เฮ้อ นอนไม่หลับ ... ก็ดีอยู่เป็นพักๆ สุดท้ายก็ฟุ้งซ่าน
17 นี้จะไปโรงเรียน ต้องเจออะไรมากมาย อยากเจออยากคุยให้รู้เรื่อง ก็กลัวจะหลบกันอีก
หรือไม่ก็คงไม่เจอกันเลย เค้าคงเปลี่ยนไปเยอะ ...... เยอะจนเราคาดไม่ถึงเลยก็ได้มั้ง
ไม่รู้เป็นการหาเรื่องให้ตัวเองรึเปล่า คุยเค้ายังไม่คุย แต่หนุนว่าหนุนกล้าเผชิญหน้า
อยู่ที่เค้า จะหลบหนุนได้แค่ไหน หนุนคงทำอะไรไม่ได้ แต่อย่างน้อย ถ้ามีโอกาส
ก็อยากจะคุยดีๆ แต่มันจะยิ่งทำให้รู้สึกแย่ขึ้นรึเปล่าก็ไม่รู้นะ
หวังว่าโชคชะตาจะช่วยชี้ทางให้หนุนด้วยนะคะ อย่าให้อะไรมันเลวร้ายไปมากกว่านี้เลย
ขนาดนี้ยังไม่เลิกบ้าอีก เป็นอะไรก็ไม่รู้ จะนอน จะตื่นก็มีค่าเท่ากันนอนยังอุตส่าห์ฝัน
แบบ บ้านเค้าสายไม่ว่างอีกแล้ว ใจเรานี่แทบแย่ เป็นอะไรนักหนาก็ไม่รู้
มันก็ยังหวงอยู่มั้ง เพราะคนที่เค้าคุย ไม่ใช่เรา ....... จะบ้าไปถึงไหนก็ไม่รู้ก็แปลกนะ
เราโทรไม่เคยติดเค้าเลยสักครั้ง ลำบากใจจังเลย แต่คงทำอะไรไม่ได้สรุปพรุ่งนี้
คงไม่กล้าไปเจอความจริงอย่างแน่นอน คงต้องละทิ้งความทรงจำ
และกลับไปอยู่ที่เดิมอาจมีบางเวลาที่ทำให้เราแย่อีก แต่มันคงต้องผ่านพ้นไปสักวัน ... แต่ไม่รู้ว่านานแค่ไหน
เคลียร์ใจเพราะหนุนจะไม่ปล่อยให้ตัวเองเป็นแบบนี้อีกแล้ว มันแย่พอแล้วหนุนควรจะมีความสุขได้ด้วยสิ่งแวดล้อมรวมทั้งตัวหนุนเองหนุนตัดสินใจที่จะไม่เคลียร์แล้ว หนุนเชื่อว่าโชคชะตาไม่ใจร้ายเกินไป ถ้ามันไม่เหมือนเดิมหนุนก็คงลืมได้เองจริงๆ ต่อให้มีอะไรผ่านสายตา ก็อาจจะคิด แต่ก็คงไม่รู้สึกอะไรจริงๆหนุนต้องเชื่อมั่นในตัวเองว่าจะผ่านความรู้สึกเลวร้ายนี้ไปได้ ตอนนี้อาจยังไม่กล้าเผชิญหน้ากับมัน แต่คิดว่าไม่นานคงจะเป็นปกติคนที่เป็นคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกัน คนที่ใช่ยังไงมันก็คือใช่ และไม่ใช่ว่าหนุนไม่พยายามแต่ในเมื่อทุกสิ่งทุกอย่างไม่เป็นใจ ก็คงต้องขอปล่อยวางลง จะดีที่สุดยังไงก็ไม่มีอะไรที่มาเกี่ยวข้องกันอยู่แล้วแม้ตอนนี้เขาจะเปลี่ยนไป แม้เค้ายังไม่มีใคร แม้เค้าอาจจะลืมหนุนได้แล้วก็ไม่เป็นไร ก็แค่ครั้งหนึ่งเคยรักกัน .... หนุนผิดเองที่ไม่รักษาช่วงเวลานั้นปล่อยให้มันเป็นไป ส่วนหนุนก็ดำเนินชีวิตตามปกติ เพราะหนุนยังมีพ่อแม่มีความฝัน ปล่อยให้ตัวเองร้องไห้ เสียใจ เศร้ากับความสับสนมามากพอแล้วก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไรนะ ช่วงนี้ตัดสินใจไม่ค่อยเป็นเลย^-^ หนุนคงต้องยิ้ม เฮฮา ตามปกติ อย่างที่เคยเป็น
edit @ 16 Apr 2008 03:20:11 by It's-me-NuN
edit @ 16 Apr 2008 13:52:58 by It's-me-NuN
edit @ 16 Apr 2008 16:32:57 by It's-me-NuN